Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës mjerim
mjerim:

mjerím,-i m. sh. -e(t) 1. veprimi sipas foljeve. 2. të qenët i mjerë; varfëri ose fatkeqësi e madhe: shpëtuan nga mjerimi. Shih mjeroj

Në literaturë:
Rexhep Qosja, "Panteoni i rralluar"

...e cilai ka frymëzuar në mos edhe kushtëzuar ato dënesjet e tyretë pandërprera, kurse neoklasiçitët në një formë shtetëroretë paperspektivë historike, e cila i ka nxitur të shikojnëvetëm përmbrapa. Rilindësit e kanë këngëtuar bukurinë ejetës bujqësore dhe baritore duke mos parë askund mjerime vuajtje pse kanë dashur t'ia forcojnë krenarinë bashkëvendësit të vet të robëruar, kurse neoklasiçitët pse nukkanë pasur kurajën civile të kapen me problemet e kohë...

Të ngjashme:
mjekim:

mjekím,-i m. sh. -e(t) 1. veprimi sipas foljeve. 2. barnat, mënyrat dhe këshillat që jep mjeku për të mjekuar një njeri, një plagë etj.

mjeri:

mjerí,-a f. mjerim.

mjedis:

mjedís,-i m. sh. -e(t) 1. tërësia e kushteve natyrore ose hapësira ku jeton njeriu, ku shfaqet një dukuri etj.: mjedisi gjeografik; mjedisi shoqëror. 2. grup njerëzish a qeniesh që jetojnë, që zhvillohen ose që veprojnë në kushte të caktuara: mjedisi akademik shqiptar.

mjeran:

mjerán,-e mb., edhe si em., mospërf. i mjerë, i mjeruar.

mjeroj:

mjer/ój kal., -óva, -úar 1. e bëj të mjerë; e lë të shkretë; / jokal. bie në mjerim; heq e vuaj. 2. më vjen shumë keq për dikë që vuan; vajtoj dikë.