Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës huq
huq:

huq,-i m. sh. -e(t) bised. 1. shprehi e keqe e dikujt; ves; zakon: njeri me huqe; edhe kali i kuq e ka një huq (fj. u.). 2. si ndajf., edhe fig., kot, bosh: i doli (i shkoi) mundi (puna, pushka) huq.

Sinonime / Të përafërta:
ves
bosh
Në literaturë:

...nga mosha. Porsa ka marrë vesh që erdhëm ne, paska vënë medaljet, paska ngjeshur koburen dhe ka dalë përjashta. Tani këtë e bën përditë. - Madje, edhe punëtorët shqiptarë i vështron me përbuzie - tha prifti. - Pardje, specialisti e pyeti për diçka dhe ai nuk iu përgjigj. - Është plak fanatik. Siç duket, edhe ata i duken si aleatët tanë. - E di? - vazhdoi gjenerali, me zë të ulët. - Njeriu duhet të parashikojë çdo gjë. Unë u trembem torollakëve të tillë Ja, i shkrepet, nxjerr koburen e të qëllon mu në mes të ditës! - Çdo gjë mund të ndodhë, - tha prifti. - Nga një gjysmë i lënë si...

Ismail Kadare, "Gjenerali i Ushtrisë së Vdekur"
Në literaturë:

...im dhe fshatari, bisedonin shtruar brenda në mulli. Si u blua misri, dy të ardhurit hodhën nga një thes krahëve dhe u nisën, fshatari përpara dhe ushtari pas. 2 prill, e diel Sa herë që dëgjoj tringëllimën e këmborëve, gëzohem. Mërzitem vetëm. Mullisi është njeri i drejtë, por ka një huq të keq, flet rrallë. Kam vënë re që shqiptarët në përgjithësi flasin pak, sidomos burrat. Mullisi gjithë ditën mban llullën në gojë. Më shumë bisedoj me gruan e tij, "teto Frosën". Ajo më pyet për gjithfarë gjërash, sidomos për të afërmit e mi. Unë i them se më merr malli. Ajo më vështron me dhembshuri...

Ismail Kadare, "Gjenerali i Ushtrise se Vdekur"

...se një poet i ri, sikundër është Musa Ramadani, e fillon rrugën krijuese me një përmbledhje ashtu serioze, është e drejtë të besohet se ai ka kuptuar që poezia bashkëkohore është një këngë e re që don edhe instrumente të reja, që kërkon të artikulohet në mënyrë të re. Duke besuar se i njeh mirë huqet e këtij instrumenti, mund të priten prej tij melodi akoma më të bukura, të cilat do të impresionojnë jo vetëm derisa i dëgjon po edhe kur mbetesh me jehonën e tyre në kujtesë. Prej poezisë së Musa Ramadanit as kësaj radhe nuk ndahesh indiferent; ajo të bën të mendosh dhe kjo është shenja më e mirë...

Rexhep Qosja, "Panteoni i rralluar"
Të ngjashme:
buq:

buq,-i m. sh. -ë(t) doçe: rrasë e buq loja e doçes.

duq:

duq,-i m. sh. -e(t) 1. lëfyt i drunjtë në fuçi për të nxjerrë verën etj.; shtupë, shkop etj. për të mbyllur këtë lëfyt. 2. bisht cigareje.

heq:

heq kal., hóqa, héqur 1. e zhvendos, e marr dhe e shpie gjetkë; largoj veshjen ose mbulesën, lëkurën etj.: heq mbeturinat (pluhurin, lëvozhgën); heq pallton (këpucët); heq tapën e shishes; / bised. nxjerr nga vendi: heq dhëmballën; ia hoqën stomakun ia operuan stomakun; / edhe fig., shkëput, shkul; e qit jashtë; kund. vë; ngul, fut: ia heq të ligat. 2. edhe fig., e tërheq përpara ose nga vetja; pi a thith diçka; e tërheq a e marr mbrapsht; nuk e mbaj më: kuajt heqin karrocën; heq këmbëzën e pushkës shkreh pushkën; heqim nga një gllënjkë; oxhaku heq mirë (tymin); heq zinë nuk mbaj më zi; heq padinë. 3. edhe fig., bised. e largoj ose e pushoj dikë nga një punë a një veprimtari; e përjashtoj dikë a diçka (nga kryesia, nga rendi i ditës etj.); kund. vë; fut: e hoqën nga ekipi (nga loja); heq nga lista. 4. edhe fig., shlyej ose largoj një dyshim etj.; largoj vështrimin a mendjen nga dikush a nga diçka: heq borxhet shlyej a laj borxhet; heq shpresat; ma hoqi mërzinë; e hoqi nga mendja. 5. mat. zbres: pesë heqim dy mbeten tre. 6. bised. ndaj a vë mënjanë: heq ca para për ditë të keqe; / bëj një veprim a një punë; i bie me diçka; i shkoj: heq një vijë në hartë; i heq një brisk (mjekrës) rruaj mjekrën; i heq një fshesë dhomës; i heq një dru (një pëllëmbë). 7. udhëheq; drejtoj: na hoqi nëpër një udhë të ngushtë; heq një valle. 8. edhe jokal., edhe fig., vuaj, ndiej dhembje trupore a shpirtërore; përballoj (një gjendje të vështirë ekonomike, një sëmundje etj.): kam hequr të zitë e ullirit kam vuajtur shumë; pala pritëse hoqi tërë shpenzimet. 9. fig. e mbaj, e quaj si dikë a si diçka: e heq veten të ditur. 10. kryes. v. III bised. ndërzen: qeni heq buçen.

hua:

húa,-ja f. sh. -(t) para ose diçka tjetër që i merret ose i jepet dikujt për një kohë të caktuar dhe me të drejtë kthimi: i kërkova hua; nuk mbahet shtëpia me miell hua (fj. u.).

hun:

hun,-i m. sh. -ë(t) hist. popullsi endacake me prejardhje nga Azia, që erdhi në shekullin IV në Evropë.