Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës cingull
cingull:

cíngu/ll,-lli m. sh. -j(t) fik i vonë, me kokrra të bardha e të vogla.

Të ngjashme:
cangull:

cángull mb. 1. i papjekur, i pabërë: pjepër cangull. 2. si em. m. callangur. 3. si ndajf. ngrirë, ngurosur: mbeti cangull.

tingull:

tíngu/ll,-lli m. sh. -j(t) 1. zë i kumbueshëm, që përftohet nga dridhja e valëve të ajrit kur godasim diçka; ajo që dëgjojmë me vesh; muz. zë që nxjerr këngëtari a një vegël muzikore: tingujt e violinës; tinguj të gëzueshëm. 2. gjuh. zë me një shqiptim të shkoqur; njësia më e vogël e të folurit: tingull zanor (bashkëtingëllor); tingull hundor.

cingali:

cingalí,-a f. sh. -(të) këmbëza e armës: rri në cingali rri gjithnjë gati.

cingush:

cingúsh,-i m. sh. -ë(t) zool. zog i vogël i pyjeve, me kokë të madhe.

gangull:

gángull ndajf. krahin. si një e tërë e vetme, pa u ndarë në pjesë; krejt: e poqi pulën gangull.