Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës cimbil
cimbil:

cimbíl,-i m. sh. -ë(t) bodec; bizë.

Sinonime / Të përafërta:
bizë
Të ngjashme:
cimbal:

cimbál,-i m. sh. -e(t) muz. vegël me dy pjata bronzi, që përplasen sipas ritmit.

cimbël:

címb/ël,-laI f. sh. -la(t) 1. cifël; grimcë. 2. bisk; fundçe duhani. 3. fig. cen: njeri me cimbël.

cimbël:

címb/ël,-laII f. sh. -la(t) bot. barishte e brigjeve shkëmbore, me gjethe të vogla e të mbledhura tufë, që hahet e zier si sallatë.

bilbil:

bilbíl,-i m. sh. -a(t) 1. zool. zog sa trumcaku, me bark të përhimë e me krahë të murrmë, që këndon bukur: e ka zërin si të bilbilit; bilbil gjyzari figurë e përrallave popullore si bilbil, me zë shumë të bukur e që bën çudira. 2. pip i vogël prej metali, prej druri etj. për të fishkëllyer: bilbili i policit (i gjyqtarit të lojës); lugë me bilbil. 3. reze. 4. si mb. që këndon shumë bukur; që flet rrjedhshëm e bukur: e ka gjuhën bilbil; është bilbil nga goja.

cimbidh:

cimbídh,-i m. sh. -e(t) 1. mashë zjarri; darë e vogël me buzë të gjera. 2. karficë që mbledh flokët; piskatore.