Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës cangël
cangël:

cáng/ël,-la f. sh. -la(t) bised. 1. kapëse e vogël për të mbërthyer rrobat ose për të varur diçka; mbërtheckë. 2. sh. rrecka, zhele. 3. si ndajf. varur, pezull: e mbante këmbën cangël.

Sinonime / Të përafërta:
mbërtheckë
rrecka
zhele
varur
pezull
Të ngjashme:
cangër:

cángër mb. i fortë, i ngurtë; i ndenjur, bajat: bukë cangër.

cingël:

cíng/ël,-li m. (cíng/ël,-la f.) sh. -la(t) 1. shkop i shkurtër, të cilin fëmijët e goditin me një shkop më të gjatë; loja me këtë shkop: shkop e cingël; është sa një cingël është shumë i vogël e i imët; / shkop i vogël për të ngritur grackën e zogjve, për të thurur spikun në vegjë etj. 2. xhingël.

cungël:

cúng/ël,-la f. sh. -la(t) cung i vogël.

cangë:

cáng/ë,-a f. sh. -a(t), edhe si mb., bised. 1. pemë e papjekur dhe e fortë: fik cangë. 2. fig. njeri i papjekur nga mendja.

cangull:

cángull mb. 1. i papjekur, i pabërë: pjepër cangull. 2. si em. m. callangur. 3. si ndajf. ngrirë, ngurosur: mbeti cangull.