Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës burë
burë:

búr/ë,-a f. det. gjendje e trazuar e detit, me dallgë e me shkumë; kund. bunacë: ka burë.

Sinonime / Të përafërta:
det
Antonime:
bunacë
Të ngjashme:
burg:

bur/g,-gu m. sh. -gje(t) 1. ndërtesë e posaçme, ku mbahen të dënuarit me heqje të lirisë; bised. burgim: roje burgu; qeli burgu; burg i sigurisë së lartë; ra në burg; doli nga burgu; ka bërë dy vjet burg. 2. krahin. qilar për ushqime; ahur bagëtish. 3. fig. errësirë e madhe: u bë burg; / vend ku jeta është e vështirë, me shtypje e në mjerim.

buri:

burí,-aI f. shumicë, mbushulli.

buri:

burí,-aII f. sh. -(të) bucelë uji.

birë:

bír/ë,-a f. sh. -a(t) vrimë.

borë:

bór/ë,-a f. sh. -ëra(t) 1. reshje me kristale të bardha, që bie flokë-flokë, dëborë: borë e dendur (e imët); bora e parë; flokë (endë, pah, fjolla) bore; top (ortek, shtresë) bore; shtrat bore llohë; ana e borës ana e veriut; zogu i borës (zool.) borës; shkriu si bora; i bardhë si bora. 2. si ndajf. shumë (me mbiemrat i ftohtë, i bardhë, i pastër): këmishë borë e bardhë.