Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës bung
bung:

bun/g,-gu m. sh. -gje(t) [búng/ë,-aI f. sh. -a(t)] bot. lloj dushku i lartë e i trashë, me kurorë të gjerë, që bën lende tufë në një bisht: bunga e butë bungëbutë.

Të ngjashme:
beng:

ben/g,-gu m. sh. -gje(t) zool. zog sa trumcaku, me pupla të verdha e me sqep të kuq, fikës.

bungë:

búng/ë,-aII f. sh. -a(t) xhungë; / fig. lëmsh: m’u bë një bungë në grykë.

burg:

bur/g,-gu m. sh. -gje(t) 1. ndërtesë e posaçme, ku mbahen të dënuarit me heqje të lirisë; bised. burgim: roje burgu; qeli burgu; burg i sigurisë së lartë; ra në burg; doli nga burgu; ka bërë dy vjet burg. 2. krahin. qilar për ushqime; ahur bagëtish. 3. fig. errësirë e madhe: u bë burg; / vend ku jeta është e vështirë, me shtypje e në mjerim.

cung:

cun/g,-gu m. sh. -gje(t) 1. pjesë e trungut a e kërcellit, që mbetet në tokë pasi të jetë prerë; kërcu, kërçep; rrënjë a trung hardhie pa degë e pa lastarë: cung lisi (misri, hardhie); e bëj cung cungoj. 2. pjesë e një gjymtyre të prerë të trupit: cungu i dorës.

cung:

cung,-e mb. që e ka një gjymtyrë të trupit të prerë; që ka bishtin a brirët të prerë: e ka bishtin cung.