Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës bunacë
bunacë:

bunác/ë,-a f. 1. det. det fare i qetë në prag stuhie; kund. burë. 2. ligatinë. 3. errësirë e madhe. 4. fig. amulli.

Sinonime / Të përafërta:
det
ligatinë
amulli
Antonime:
burë
Të ngjashme:
buacë:

búac/ë,-a f. sh. -a(t) dhe buallíc/ë,-a sh. -a(t) 1. femra e buallit: kos buallice. 2. fig. keq. grua me trup të madh e të rëndë; grua e ngathët dhe e trashë nga mendja.

bunar:

bunár,-i m. sh. -ë(t) pus uji; krua; burim; / hurdhë, pellg.

bujanë:

buján/ë,-a f. sh. -a(t) boenë; rrjedhë a pellg i madh.

bungajë:

bungáj/ë,-a f. sh. -a(t) bungishtë.

dunicë:

duníc/ë,-a f. sh. -a(t) bot. bezgë.