Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës bruz
bruz:

bruz,-i m. gur i çmuar e i fortë, me ngjyrë të kaltër në të gjelbër.

Të ngjashme:
brez:

brez,-i m. sh. -a(t) 1. mes: u zhyt deri në brez; rri me duar në brez. 2. rrip i gjerë e i gjatë prej leshi, prej pambuku etj., që mbështillet rrotull mesit; ndrizë: brez.grash; / gjerdan për fishekë, për armët e mesit, për stoli etj.: brez.shpëtimi brez.gome që fryhet e përdoret në ujë; armët e brez.t. 3. sipërfaqe a hapësirë si rrip: brez.toke; brez.pyjor; brez.kufitar; brez. i qiellit (i shiut) ylberi; / gjeogr. pjesë e sipërfaqes së Tokës midis paralelesh a meridianësh: brez.gjeografik (i ftohtë, i ngrohtë); brez.tropikal. 4. dru i gjatë a shtresë betoni përgjatë murit për ta forcuar: mur me brez.. 5. të lindurit e një gjaku: brez. i parë (i dytë); / njerëzit e një moshe; njerëz të një qëllimi, të një prirjeje etj.: brez. i ri (i vjetër); brez. i luftës.

brus:

brus kal., -a, -ur 1. mbush plot. 2. si ndajf. plot; / mbarë: i vete puna brus; brus paç! (ur.).

arëz:

árëz,-a f. sh. -a(t) zool. grerëz: bukë arëzash fole grerëzash si hoje blete.

barut:

barút,-i m. sh. -e(t) 1. lëndë plasëse si pluhur, që përdoret për të mbushur gëzhojat e armëve të zjarrit: erë baruti; fuçi baruti. 2. si mb. fig. që nxehet shpejt; i zjarrtë: e ka zemrën barut. 3. farat e karabushit të qepës.

berëz:

bérëz,-a f. sh. -a(t) 1. drugëz prej kallami për të mbledhur fillin. 2. zool. lloj bishtatundësi me këmbë shumë të holla.