Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës breje
brejë:

bréj/ë,-a f. 1. gërryerje pak e nga pak, brejtje; vendi a pjesa e brejtur. 2. mjek. gangrenë, qime.

Sinonime / Të përafërta:
brejtje
gangrenë
qime
Të ngjashme:
brej:

brej kal., -ta, -tur 1. grimcoj me dhëmbë; e ha pak e nga pak, e gërryej: krimbi bren drurin; ndryshku bren hekurin; uria bren gurët (fj. u.). 2. jokal. v. III (me trajtë të shkurtër përemërore) më kruhet shumë: më brejnë duart. 3. v. III (me trajtë të shkurtër përemërore) fig. më mundon shumë diçka përbrenda, s’më lë të qetë: më bren ndërgjegjja; më bren malli për djalin; më bren meraku (dyshimi).

brejcë:

bréjc/ë,-a f. sh. -a(t) 1. teh brisku për të kruar a për të gërryer diçka. 2. mjek. sëmundje si sifilizi etj., që të bren mishin.

brekë:

brékë(-t) f. sh. 1. veshje e brendshme e hollë, që mbulon trupin nga mesi e poshtë, të mbathura, mbathje: brekë të shkurtra (të gjata); brekë banje. 2. bised. pupla të mëdha në këmbët e disa shpendëve: gjel (pëllumb) me brekë.

bresë:

brés/ë,-a f. sh. -a(t) bot. radhiqe.

brevë:

brév/ë,-a f. sh. -a(t) zool. gjarpër i gjatë johelmues, që e mbyt gjahun duke e shtrënguar.