Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës bitme
bitme:

bítm/e,-ja f. sh. -e(t) bimëz; mënjollë.

Sinonime / Të përafërta:
mënjollë
Të ngjashme:
fitme:

fítm/e,-ja f. kryes. sh. -e(t) spica: fuste fitme.

britmë:

brítm/ë,-a f. sh. -a(t) 1. zë i fortë, klithmë; ulërimë: britma gëzimi (habie); e pritën me britma; / thirrje, kushtrim: lëshoi britmën dha kushtrimin. 2. etnogr. gjëmë.

bimë:

bím/ë,-a f. sh. -ë(t) 1. dru, barishte a qenie tjetër e tillë, që zakonisht mbin në tokë, ka rrënjë e gjethe e shumëzohet me farë a me lastarë; emër i përgjithshëm për qenie të tilla; pjesa e tyre mbi tokë: bimë të egra (të buta, të arave); bimë njëvjeçare (shumëvjeçare, pranverore); bimë mjekësore; bima e misrit; duket bima që kur mbin (fj. u.). 2. fig. bised. pjellë, pasardhës: bimë e keqe; s’lanë bimë prapa.

birçe:

bírç/e,-ja f. sh. -e(t) bised. 1. përk. djalë i ri; bir. 2. mospërf. djalë i përkëdhelur e dembel; i biri i botës: s’tundet birçja!

bitis:

bitís kal., -a, -ur bised. e mbaroj diçka, i jap fund, e kryej; / e shkatërroj krejt, e rrënoj: i bitisën me të gjitha; / jokal., mori fund diçka, mbaroi: bitisi ajo punë.