Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës birucë
birucë:

birúc/ë,-a f. sh. -a(t) 1. vrimë e vogël. 2. qeli burgu shumë e vogël; burg: e futën në birucë; / fig. dhomë e vogël e pa dritë: jetonte në një birucë.

Të ngjashme:
birues:

birúes,-i m. sh. -(it) 1. zool. kandërr, larvat e së cilës shpojnë vrima në pemët: biruesi i fikut; biruesi i ullirit; biruesi i hardhisë. 2. fig. keq. ai që fut hundët kudo, biramel.

birues:

birúes,-e mb. që biron: vegël biruese.

biruar:

birúar (i, e) mb. që është me vrima: qepshe e biruar.

biculë:

bicúl/ë,-a f. sh. -a(t) cyle dyjare.

boricë:

boríc/ë,-a f. sh. -a(t) borë e imët si ngricë; / erë shumë e ftohtë, që sjell borë.