Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës be
be:

be,-ja f. sh. -(të) përmendja e një gjëje të shenjtë a të shtrenjtë për të vërtetuar ose për të mohuar diçka; fjalët që thuhen për këtë; betim: be e rreme; be më (në, për) zotin (më djalin); guri i besë (etnogr.) gur mbi të cilin betoheshin; zë be betohem; bën be e rrufe; e shkeli benë; e vuri në be; asnjë për be as edhe një; me be lëshon hënën përdhe premton shumë, por s’bën asgjë. * bëj be (për dikë) e nderoj shumë, e çmoj; ia ka bërë benë ka vendosur ta ndëshkojë e të hakmerret patjetër.

Sinonime / Të përafërta:
betim
Të ngjashme:
bec:

béc,-i m. sh. -a(t) 1. qengj i vogël. 2. fig. fëmijë i urtë e i butë, qengj.

beg:

beg,-u m. 1. bej. 2. kalli misri me kokrra të kuqërreme.

beh:

beh,-u m. bised. 1. vëmendje e madhe e gatishmëri për t’u ruajtur nga diçka e papritur: rrinte në beh. 2. befasi: i ra në beh.

beh:

beh jokal., -a, -ur bised. vij a shfaqem befasisht; më zë në befasi: ia behu në derë; ia behu shiu.

bej:

be/j,-u m. sh. -jlérë(t) 1. hist. pronar tokash në sistemin ekonomik feudal. 2. titull i vjetër osman për qeveritarin e një krahine dhe më pas titull fisnikërie më i ulët se i pashait: beu i fshatit. 3. zotëri (zoti) (me nderim): erdhi Qemal beu.