Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës ani
ani:

aní ndajf. bised. 1. pastaj, më vonë. 2. si fj. ndërm. s’prish punë, paçka: ani, do të pres.

ani:

aní pj. 1. përdoret kur shprehim qesëndi, mospërfillje a mosbesim; pale: ani kush flet! 2. si pasth. përdoret në këngë popullore si thirrje a si mjet poetik plotësues; e po, hajde, hej: ani mora rrugën…

an:

an,-iI m. anat. organi i femrës ku zihet e zhvillohet pjella, shtrat: ani i gruas.

an:

an,-iII m. sh. -e(t) kyçi i eshtrave.

Sinonime / Të përafërta:
pastaj
paçka
pale
hej
Të ngjashme:
ane:

ané,-ja f. sh. -(të) krahin. nënë.

anë:

án/ë,-a f. sh. -ë(t) 1. pjesa e diçkaje larg mesit të saj, skaj; skaji më i largët, fundi; pjesa majtas ose djathtas, krah: anët e byrekut; anët e barrës; ana e padukshme e Hënës; ana e prapme (tjetër) e medaljes (edhe fig.); nga të gjitha anët; në anë të anës (të botës) shumë larg; nga ana e anës nga shumë larg; në të katër(në të gjitha) anët kudo; anë e kënd kudo; katër anët e horizontit; ana e diellit lindja; ana e borës veriu; ana e mesditës jugu; fle në një anë fle në brinjë; u kthye nga ana tjetër; marr anët qethem anash; s’i gjendet ana është i pafund; në anë të lumit në breg të lumit; ha ana rëndon barra në një krah; cohës shihi anën, vajzës shihi nanën (fj. u.); / pjesë, tipar, veçori etj. e dikujt a e diçkeje: ana e dobët (e njeriut); e parë nga ajo anë…2. kryes. sh. bised. vend, krahinë: është nga anët tona. 3. edhe fig., njeri, grup njerëzish a pikëpamje përballë një njeriu, një grupi njerëzish a një pikëpamjeje tjetër; palë, krah: ana paditëse; ana e vajzës (e djalit); nip nga ana e gruas; nga ana e jashtme; nga ana teorike; nga ana ime… për mua…; nga njëra (një) anë…, nga ana (më anë) tjetër…përdoret kur kundërvihen ose kur krahasohen dy fakte, dy rrethana etj. 4. edhe fig., mjet a mënyrë për të bërë diçka, ndihmë: me anën e vëllait me ndihmën e vëllait, nëpërmjet vëllait; me anën e një leve; ia gjeti anën.