Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës adër
adër:

ád/ër,-ra f. sh. -ra(t) bised. gjepur; shaka, hokë.

Sinonime / Të përafërta:
gjepur
shaka
hokë
Të ngjashme:
afër:

áfër ndajf. 1. në largësi të vogël (vendi a kohe); pranë, ngjitur; pas pak; kund. larg: afër e afër; është afër (qyteti, festa etj.); tashti afër. 2. pa ndonjë dallim të madh; afërsisht; kund. larg: aty afër. 3. fig. me kujdes të veçantë, pranë; drejtpërdrejt; kund. larg: i qëndron (i rri, e mban) afër.

ajër:

áj/ër,-ri m. 1. lëndë e gaztë, që mbështjell tokën dhe që përbëhet kryesisht nga oksigjeni e hidrogjeni; hapësira e lirë mbi tokë: ajër i pastër (i ngrohtë, i lagësht, i rëndë); flluskë ajri; marr ajër; qëndron në ajër; shtie në ajër. 2. klimë, mjedis: ndërroj ajër.

avër:

áv/ër,-ra f. sh. -ra(t) 1. afsh i nxehtë; zagushi. 2. thëllim. 3. akullishtë.

badër:

bád/ër,-ra f. sh. -ra(t) bot. 1. barishte shumëvjeçare, me rrënjë si qepujkë e me gjethe si të preshit, që çel lule të bardha në pranverë; presh i egër: badra e malit; badër uji. 2. shpatore, luleshpatë.

çadër:

çád/ër,-ra f. sh. -ra(t) 1. mjet për t’u mbrojtur nga shiu ose nga dielli, me pëlhurë të nderë në tela që hapen e mbyllen dhe me bisht zakonisht të drunjtë a të metaltë; ombrellë: çadër burrash (grash). 2. tendë pëlhure për të banuar përkohësisht: çadër ushtarake; çadër alpinistësh (gjeologësh). 3. fig. strehë; mburojë: iu bë çadër dikujt.