Fjalor i Gjuhës Shqipe

Fjalori i fundit(2006) i publikuar nga ASHSH(Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë) - rreth 48.000 fjalë

Kuptimi i fjalës çakëll
çakëll:

çák/ëll,-lli m. 1. përmb. gurë të thyer në copa të vogla për të shtruar rrugët. 2. mur.

Sinonime / Të përafërta:
mur
Të ngjashme:
çakall:

çak/áll,-álli m. sh. -áj(të) dhe -éj(të) 1. zool. kafshë grabitqare, më e vogël se ujku e me qime të kuqërreme, që angullin fort: tufë çakejsh; çakalli bëri kërdinë, ujkut i doli nami (fj. u.). 2. fig. keq. njeri gjakpirës; ai që bërtet fort e kërcënon të tjerët.

bakall:

bak/áll,-álli m. sh. -énj(të) dhe -áj(të) vjet. shitës ushqimesh e sendesh të vogla shtëpiake: defter bakalli (keq.) regjistër i shkarravitur, i vjetër e i fëlliqur: letër bakalli (keq.) shkresë a letër e keqe, e shkarravitur dhe e zhubravitur.

cakull:

cáku/ll,-lli m. sh. -j(t) cakë.

dakull:

dákull ndajf. 1. lakuriq; zbrazët. 2. si i ngrirë; shakull.

akull:

áku/ll,-lli m. sh. -j(t) 1. ujë i ngrirë: shtresë (copë, hell) akulli; balet në akull; vë në akull; akull i thatë (spec.) gaz karbonik i ngurtësuar. 2. si mb. shumë i ftohtë: m’u bënë duart akull; / shumë i pastër: e mban shtëpinë akull. 3. si ndajf. shumë (me mbiemrin i ftohtë): akull i ftohtë.